25 december 2010

 

ZEELANDINTERNETKRANT

sinds 2000

zeelandkrant@zeelandnet.nl

 

 

 

 

 

 

 

Voorts:

forum

column

binnenland

buitenland

leestafel

Dirk Coster

 

 

 

.

Gedachten op de eerste kerstdag van 2010

 

De eerste tien jaar van het nieuwe duizendjarental is bijna voorbij. Met schrik en bijgeloof wachtten we tien jaar geleden de komst van het nieuwe millennium af. Zou de wereld vergaan? Zouden we getroffen worden door grote rampen? Was het einde nabij ? Maar de overgang naar het jaar 2000 het ging rustig voorbij. De wereld verging niet en het enig echte rumoer kwam van wat wild afgestoken welvaartsrotjes. Toch zou het eerste decennium van de 21e eeuw voor velen een aantal grote veranderingen brengen. De aanslag van 9 /11 zaaide diepe verdeeldheid tussen de wereld van de islam en het westen. Een verdeeldheid die, ondanks alle relativeringen, nog voortduurt. Ook ingrijpend was de financiŽle crisis en de daaropvolgende economische stagnatie. Ook daarvan ondervinden we nog dagelijks de gevolgen. Door het onverantwoorde pokerspel van banken is de welvaart en de bestaanszekerheid van miljoenen mensen in gevaar gebracht. Slechts door het ingrijpen van een aantal nationale overheden kon voorkomen worden dat grote banken, onmisbare schakels in het economisch systeem, zouden omvallen. De burgers, de gewone belastingbetalers, moesten het gelag betalen. De schuldigen, de gokkende en zich verrijkende bankiers en andere speculanten gingen tot nu toe vrijuit. Onder druk van de publieke opinie leken zij zich even koest te houden. Maar niet voor lang, want alle tekenen wijzen erop dat zij hun onbeschaamde praktijken van asociaal winstbejag en grote bonussen weer hebben hervat. Straffeloos hebben zij de bestaanszekerheid van velen kunnen ondermijnen, ook de pensioenen van miljoenen bejaarden Straffeloos. Vaak zelfs beloond met grote vertrekbonussen. Wij kennen alle de voorbeelden. In Nederland dreigt het nu nog gekker te worden.

 In plaats van een wetgeving te ontwerpen die het onverantwoord gedrag van bankiers, speculanten en ander kapitalistisch gespuis strafbaar stelt, overweegt de huidige regering een wet die het strafbaar maakt om openlijk het vertrouwen in bepaalde banken op te zeggen. Dat zou immers wel eens kunnen leiden tot een run op de banken, tot het opeisen van hun geld door de eigenaren daarvan. En dat kan natuurlijk niet, want de basis van banken is nu eenmaal per definitie zwak en berustend op vertrouwen. Als dat vertrouwen verloren gaat door onverantwoord en onethisch gedrag, dan lijkt het mij het recht van elk vrije burger om zijn geld op te eisen voor die bank failliet gaat en hij naar zijn centjes kan fluiten. Het lijkt mij ook het recht van elke burger zijn medeburgers  te waarschuwen tegen het gedrag van een bepaalde bank. Dat behoort niet alleen tot de werking van de vrije markt, maar ook tot de vrijheid van meningsuiting. Voor een bank die hierdoor getroffen wordt is dat natuurlijk niet leuk. Voor de banken die het daarnaar gemaakt hebben of maken is dat echter hun verdiende loon.  Wij moeten banken kunnen vertrouwen en banken die ons vertrouwen schenden moeten we het bestaan onmogelijk maken. De verantwoordelijken voor en binnen die banken zullen wij met zware straffen, gelijk aan die van misdrijven tegen de veiligheid van de staat, moeten dreigen en waar nodig die straffen ook moeten opleggen. Gevangenisstraffen tot dertig jaar lijken mij daarbij niet onterecht.  Ook het verlenen van bovenmatige bonussen zullen wij strafbaar moeten stellen. Op die manier zullen wij het kwaad van de samenleving bedreigende financiŽle manipulaties moeten uitroeien, met wortel en tak. Niet door het eenzijdig strafbaar stellen van het verkondigen van de mening dat het verstandig zou zijn je geld van een bank te halen. Dat staat iedere burger vrij. Slechts indien zijn oproep aan anderen dat ook te doen als een onrechtmatige daad zou kunnen worden beschouwd, zou daartegen langs de weg van  het civielrecht kunnen worden opgetreden. Maar dat is al zo. Dat zou ook het huidige kabinet moeten weten. Overigens ben ik steeds meer de overtuiging toegedaan dat er een absolute scheiding dient te komen tussen banken tot algemeen nut, bestemd voor de gewone burgers, hun spaargelden en betaalrekeningen en de banken die gericht zijn op de handel en meer speculatieve praktijken. De banken voor de burgers dienen naar mijn oordeel het eigendom te zijn van de overheid.

Geef de burger zijn rijkspostspaarbank terug!

Hans Lander